Harry Schloßmacher

Fantastische dialoog (kosmische ‘lichaamswerelden’)

 


(Onvoorstelbare plastic mogelijkheden...)



Kort voorwoord.

Houd er rekening mee: zelfs sci-fi-fantasieën die aanvankelijk ongelooflijk leken, waren vaak voorlopers van de latere realiteit - misschien ook deze. En de extreem populaire en gerespecteerde scifi-auteur van vandaag Jules Verne (waaronder 'Reis naar de maan') werd zijn hele leven als een gek vernederd vanwege zijn extravagante ideeën...

-------------- - -------------------------------------------------------------------------------------

 

(SORRY VOOR EVENTUELE MACHINEVERTAALFOUTEN). IK DOE HET LATER BETER!)

 

 

 

HULP NAAR DE ZON IN VEILIGHEID, IN PLAATS VAN GERUÏNEERD ONDER DE AARDE!

 

(Of: Als miljoenen geplastineerde lijken in alle richtingen door de ruimte vliegen...)

 

 

 

... "Dus voordat ik me laat opvreten door wormen en soortgelijke lelijke wezens of verbrand als een urn, zou ik de voorkeur geven aan mummificatie van welke aard dan ook. " Maar het heeft geen zin, je zou toch niets voelen of merken.' 'Zo zie ik het ook. Maar wie kan consequent de scheidslijn trekken? Vreemd genoeg voel je nog steeds met zijn dode lichaam. Misschien wil het onderbewustzijn tenminste niet inzien dat dit dan het einde voor altijd zou moeten zijn?' 'Het heeft de evolutie, de natuur of wie weet wat, miljarden jaren gekost om een ​​menselijk ras te creëren en dan zoiets als ik en jij - maar op een gegeven moment is alles verdwenen, tenminste voor het individu. In ieder geval voor mensen van onze soort die een voortzetting van het leven op aarde of in de kosmos verkiezen boven een meer dan twijfelachtig leven in het hiernamaals.' 'Ja, goed. Maar een echte levensverlenging zou niet gratis beschikbaar zijn. Dat zou tientallen keren ingewikkelder zijn dan alleen maar jongleren met de term ziel. Het redden van zielen, de transmigratie van zielen, etc. kost slechts een woordcreatie en af ​​en toe een mondbeweging. Maar laten we dat met rust laten. Voor degenen die er tevreden mee zijn en er blij mee zullen zijn...' 'Ja, er zou veel genetisch, biotechnisch en microschaalonderzoek in het algemeen moeten plaatsvinden. Afhankelijk van je lichaamstype en hoe lang je wilt leven." Maar ik denk dat het absoluut de moeite waard is." "Tegen die tijd zouden onze lichamen op zijn minst door de ruimte kunnen zweven!" "Wat bedoel je?" "Ja, de mummificatie van vandaag is vele malen verder gevorderd dan die van alle volkeren uit het verleden bij elkaar. Het lijk is zo geplastificeerd dat het bijna eeuwig meegaat. En dit geldt zo voor het lichaam dat het op het eerste gezicht lijkt Het is nauwelijks mogelijk om te zeggen of de betrokkene nog leeft of niet. Denk maar aan het wereldwijde publiekssucces van Professor von Hagens "Body Worlds"!" "Het is interessant - in ieder geval aanzienlijk aantrekkelijker dan vroeg of laat in de grond in het niets instorten. Maar in deze staat heb je er natuurlijk ook geen profijt van." "Zolang ik leef is het een veel aangenamere gedachte..." "En als we niets beters zouden kunnen bedenken, zou dit eigenlijk een - zij het macabere - manier zijn om op eigenzinnige wijze het voortbestaan ​​van de mensheid te verzekeren. " "Een beetje specifieker, alstublieft."

 

"Ja, als we op de een of andere manier duizenden geplastificeerde lichamen van vrijwilligers - mogelijk ook dieren - in alle richtingen de kosmos in zouden schieten, zou dat interessante en significante effecten hebben." 'Ik begrijp het. Ik zou concluderen dat de getroffenen hun hele leven lang kunnen genieten van een veel aangenamer visioen van de dood. De gedachte om in topconditie door de ruimte te vliegen - al is het maar als lijk - is iets.' "Dat klopt! Vooral als iedereen vooraf de richting van zijn vlucht kan bepalen en mogelijk - als zijn technologie en kennis van de kosmos geperfectioneerd is - op een gegeven moment ook de veronderstelde bestemming." “Hoe meer en doelgerichter ‘plastics’ door het heelal vliegen of drijven, hoe groter de kans wordt dat je ergens door buitenaardse wezens wordt opgepikt. Je kunt dus ook na je dood op een bijzondere manier beroemd worden. Want onder de buitenaardse wezens is de kans groot dat je wees Be King. Zoiets hebben ze zeker nog nooit eerder gezien.' "Oké, waarom niet. Dan zijn er ook groeten en geschenken van de aarde..." "Nou, dat zou het individuele aspect zijn. Als de ruimte na verloop van tijd zou wemelen van 'terraplastics', dan zou dat tenminste in dit geval zijn. manier waarop een pseudo-overleving van de mensheid werd veiliggesteld. En hoe snel zouden miljoenen van hen in eeuwen of millennia het universum in zijn gekatapulteerd!' "En vergeleken met ruimteschipbezoeken zou het ook tientallen keren goedkoper zijn." "Zo zou het waarschijnlijk ook moeten zijn. Toch reis ik liever door de ruimte in een ruimteschip dan met een levend persoon." "Natuurlijk. Maar de beeldhouwers kunnen al in grote aantallen naar te veel zonnen afdrijven, dus je hebt nog geen ruimteschip klaar om het schip te bereiken dat het dichtst bij ons in de buurt is... Geïnteresseerden met veel wisselgeld moeten onder andere "Wees beschermers om de juiste te krijgen. Om onderzoek zoals stichtingen te bevorderen. Anderen moeten de politiek en de acceptatie door de bevolking helpen vormgeven. Om wat er is gezegd in de praktijk te brengen en zo een kosmisch persoonlijk monument te creëren dat ongeëvenaard is. Want degenen die het zelf betreft en ook voor buitenlandse inlichtingendiensten die op deze manier worden bereikt. Ik zou hun gezicht op een dag graag willen zien. Dus als dit alles de menselijke emoties, rede en verbeelding niet veel meer inspireert dan normaal, dan doe ik dat niet weten..."

 

 

(Slecht) automatische vertaling

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Daarom vindt u hieronder de volledige tekst in het Duits. Ik hoop dat je hiervoor een betere machinevertaling vindt.

Ik zou hoe dan ook blij zijn...

 

#################################################################################################################################################################################################

Fantastischer Dialog (Kosmische “Körperwelten“)

(Ungeahnte Plastik-Möglichkeiten...)

 
Kleines Vorwort.

Bitte zu bedenken: Selbst zunächst unglaublich anmutende SciFi-Fantasien sind oft Vorläufer späterer Realität gewesen - so vielleicht auch diese.

Und gar der heute überaus populäre und geachtete Scifi-Autor Jules Verne (u.a. "Reise zum Mond"), wurde Zeit seines Lebens wegen seiner extravaganten Vorstellungen als Spinner gedemütigt...

--------------------

 

 

WOHLERHALTEN AUF ZU DEN SONNEN, ANSTATT ZERFRESSEN UNTER DER ERDE !  

(Oder: Wenn Millionen plastinierte Leichname in allen Richtungen durchs Weltall fliegen ...)

 

 

... "Also, bevor ich mich von Würmern und ähnlichem häßlichen Kleingetier zerfressen

oder urnenmäßig verbrennen lasse, wäre mir eine Mumifizierung gleich welcher Art

lieber."

Aber es bringt doch nichts, Du würdest ja ohnehin nichts mehr spüren und bemerken."

"Das sehe ich auch so. Aber wer kann da schon konsequent die Trennungslinie ziehen?

Man empfindet seltsamerweise noch für seinen toten Körper mit. Vielleicht will zu-

mindest das Unterbewußtsein nicht einsehen, daß es dann für alle Zeiten Schluß sein

soll?"

 

"Milliarden Jahre benötigte die Evolution, die Natur oder wer weiß ich was, um eine

Menschheit und dann auch so etwas wie mich und wie euch entstehen zu lassen - doch

irgendwann ist zumindest für den Einzelnen alles für die Katz. Zumindest für Leute

unserer Art, die ein Weiterleben auf der Erde oder im Kosmos 1000 x einem mehr als

fraglichen im Jenseits vorziehen würden."

"Ja, gut. Aber eine echte Lebensverlängerung wäre nicht zum Nulltarif zu haben. Die

wäre zigfach aufwendiger als nur mit dem Begriff Seele zu jonglieren. Seelenheil,

Seelenwanderung, etc., kosten nur eine Wortschöpfung und gelegentliche Mundbewe-

gungen. Aber lassen wir das. Wem es genügt und wer damit glücklich wird ..."

 

"Ja, es müßte schon tüchtig genetisch, biotechnisch, wie überhaupt im Mikrobereich

geforscht werden. Je nach Körperart und anvisierter Lebenszeit."

Aber ich denke, es ist es dicke wert."

"Bis dahin könnten unsere Körper zumindest durchs Weltall schweben!"

"Wie meinst Du das?"

"Ja, die heutige Mumifizierung ist vielfach weiter als die aller Völker von früher zu-

sammengenommen. Der Leichnam wird so plastifiziert, daß er nahezu ewig hält. Und

dies so körpergetreu, daß auf den ersten Blick kaum unterscheidbar ist, ob der Betreffen-

de noch lebt oder nicht. Denke doch nur an den weltweiten Publikumserfolg der "Körperwelten" eines Professor von Hagens!"

 

"Schon interessant - zumindest bedeutend attraktiver als im Erdreich früher oder spä-

ter in Nichts zu zerfallen. Doch Du selbst hast natürlich in diesem Zustand auch

nichts davon."

"Solange ich lebe, ist es aber ein viel angenehmerer Gedanke..."

"Und wenn uns sonst nichts besseres einfallen würde, wäre dies sogar eine - wenn

auch makabre - Form, eigenwillig das Überleben der Menschheit zu sichern."

"Etwas genauer, please."

 

"Ja, wenn wir zu tausenden plastifizierte Körper von Freiwilligen - womöglich auch

von Tieren - in alle Richtungen irgendwie in den Kosmos schießen würden, so hätte es

interessante und bedeutende Effekte."

"Verstehe. Ich würde folgern, daß die Betreffenden bereits Zeit ihres Lebens sich ei-

ner erheblich angenehmeren Todesvision hingeben können. Der Gedanke - wenn auch

nur als Leichnam - im Topzustand durchs All zu fliegen, der hat schon was."

"Richtig! Insbesondere, wenn jeder vorher die Richtung seines Fluges und womöglich -

bei Vervollkommnung der Technik und Kosmoskenntnisse - auch irgendwann in etwa

das vermeintliche Ziel bestimmen kann."

 

"Je mehr und gezielter 'Plastiker' durchs Universum fliegen oder treiben, um so größer

auch die Chancen, von Aliens irgendwo aufgefischt zu werden. So kannst Du noch

nach deinem Tode in besonderer Form berühmt werden. Denn bei den Extraterrestri-

schen dürftest Du der King sein. So etwas haben sie nämlich bestimmt noch nicht ge-

sehen."

"OK, warum nicht. Dann noch Liebesgrüße und Geschenke von der Erde dabei..."

 

"Gut, das wäre der individuelle Aspekt. Wenn es im Laufe der Zeit im Weltall nur

noch so wimmeln würde von 'Terra-Plastikern', dann wäre zumindest derart ein Pseudo-über-

leben der Menschheit gesichert. Und wie schnell hätte man in Jahrhunderten oder

Jahrtausenden  gleich Millionen davon ins Universum katapultiert!"

"Und im Vergleich zu Raumschiffbesuchen wäre es auch noch zigfach billiger."

"Das soll wohl sein. Trotzdem würde ich lieber im Raumschiff als Lebender durchs

Weltall kutschieren."

 

"Na klar. Aber die Plastiker könnten bereits in großer Zahl zu vielen Sonnen hintrei-

ben, da hast Du noch nicht ein Raumschiff fertig, um die uns nächste zu erreichen...

 

Interessierte mit reichlich 'Kleingeld' sollten u.a. Mäzen werden, um

entsprechende Forschungen wie Stiftungen zu fördern. Andere sollten Politik

und Bevölkerungsakzeptanz richtungsweisend gestalten helfen. Um Besagtes

auch in die Tat umzusetzen und sich so ein kosmisches persönliches Denkmal

setzen, das seinesgleichen sucht. Für die Betreffenden selbst und auch für

fremde Intelligenzen, die so erreicht werden. Deren Gesicht würde ich dann

gerne einmal sehen.

 

Also, wenn all dies nicht menschliche Emotionen, Verstand wie Fantasie weit

mehr als das Herkömmliche beflügelt, dann weiß ich es nicht ..."

 

 

 

All rights belong to its author. It was published on e-Stories.org by demand of Harry Schloßmacher.
Published on e-Stories.org on 01/17/2024.

 
 

The author

Bild von Harry Schloßmacher

 

Comments of our readers (0)


Your opinion:

Our authors and e-Stories.org would like to hear your opinion! But you should comment the Poem/Story and not insult our authors personally!

Please choose

Previous title Next title

More from this category "General" (Short Stories in dutch)

Other works from Harry Schloßmacher

Did you like it?
Please have a look at:


Harry Schloßmacher´s ARTEN-Ranking__LINEAR (places 8 to 14) - Harry Schloßmacher (General)
Pushing It - William Vaudrain (General)
A Long, Dry Season - William Vaudrain (Life)