ls een ontrouwe echo onderwijst hij de duisternis, en toch be

ls een ontrouwe echo onderwijst hij de duisternis,
en toch bewaakt hij de kwantumvuren of goddelijke slangen,
de heilige wetenschap, het onsterfelijke licht, en de Walküren houden van hem;

… ik zal ver weg gaan en hem laten vallen als een sneeuwvlok, als een wijnrank of honing, als dauw,

en met zijn laatste straling of licht,
zal ik terugkeren;

… mijn lichaam en ik herkennen elkaar;

onverbeterlijk voelen de kampioenen van de oorlog ons aan en vrezen ons.

*** Antonio Justel
https://antoniojustel.com
***